„Czuła przewodniczka. Kobieca droga do siebie” Natalii de Barbaro to potężna dawka motywacji oparta na analizie psychologicznej i osobistych obserwacjach. Czy zawarte tu mądrości pomogą nam odnaleźć szczęście? Czy zrzucenie pęt społecznych oczekiwań to realna droga do wewnętrznego komfortu? Autorka bez owijania w bawełnę dzieli się intymnymi refleksjami, które zmieniły jej własny świat.
Często gubimy się w chaosie pojęć – nawet filozoficzne koncepcje, jak yin i yang, potrafią zatrzeć granicę między tym, co naprawdę nasze, a tym, co obce. De Barbaro bezlitośnie obnaża mechanizmy autodestrukcji. Pokazuje, jak i dlaczego sabotujemy własną energię, byle tylko przypodobać się innym.
To książka dla kobiet, które czują w sobie ogromną sprawczość, ale wciąż paraliżuje je brak odwagi i nawyk robienia rzeczy tylko dlatego, że „tak wypada”. Autorka rozbija kobiecą psychikę na konkretne, wyraziste stany energetyczne. Diagnozuje nasze wewnętrzne wcielenia: od Potulnej, Królowej Śniegu i Męczennicy, przez Kobietę Zafoliowaną, Wewnętrzne Niemowlę i Dziką Dziewczynkę, aż po Dorosłą i Serdeczną.
Pierwsza część książki to bolesne zderzenie z rzeczywistością. Autorka demaskuje role, w które same się wtłaczamy i w których bezrefleksyjnie tkwimy. Ten etap rezonuje ze mną najsilniej – choć mam wiele talentów i zdolności, bywam też krucha i niepewna. Wciąż potrzebuję silnych więzi oraz zapewnienia, że to, kim jestem na samym początku tej drogi, jest w zupełności wystarczające. Druga część przynosi upragniony przełom – dynamiczną transformację. W świecie, który oczekuje, że będziemy dla innych wszystkim, my wreszcie same wybieramy rolę, w której czujemy się najlepiej. Na naszych oczach Królowa Śniegu, czyli to, co zdystansowane i zimne, staje się ciepłe. Niewygodne emocje Męczennicy i Potulnej – jak obwinianie się i wściekłość – zamieniają się w wewnętrzny kocyk, a surowość Zafoliowanej ustępuje miejsca delikatności i czułości. Wiemy już, że nie ma powrotu do dawnej „normalności”, bo to właśnie ta dotychczasowa normalność była naszym największym problemem.
„Czuła przewodniczka” uderza prosto w serce, bo każda z nas mierzy się z podobnymi dylematami. Autorka, wspierana autorytetami z dziedziny psychologii, stawia pytania, które otwierają zaryglowane dotąd drzwi – nawet jeśli odpowiedzi początkowo wydają się ścianą. Dlaczego rezygnujemy z tego, co nam służy, choć doskonale wiemy, jak wyglądałby świat urządzony na naszych zasadach? Nie chodzi o to, że nagle zniknęłyby z niego wszelkie konflikty – zwyczajnie wielu ludzi, zszokowanych postawionymi przez nas granicami, przestałoby się do siebie odzywać, wpadając w chłód godny relacji Putina i Trumpa. Przecież to my same najlepiej wiemy, gdzie leży nasze dobro, bo mamy tego mistrza Liu, czy innego mistrza zen w sobie. Najlepiej wiemy, jak zasilająca jest energia dobra, serdeczności, przenikliwości i miłości, którą umieją i chcą sobie dawać kobiety.
„…. Kobieca droga do siebie” to zaproszenie do powrotu. Nie chodzi tu jednak o powrót do starych, krępujących korzeni naszej cywilizacji, ale do odkrywczej mądrości, która od zawsze się w nas tli. Mądrości, którą zbyt często dawaliśmy spętać INNYM, a czasem – samej SOBIE. Odkrycie jej na nowo to nasza wspólna misja. Jak podsumowuje sama de Barbaro: „Czuję, że już jesteśmy na tej drodze. Napisałam tę książkę, żebyśmy przez chwilę szły razem”.
Autor: Natalia de Barbaro
Tytuł: Czuła przewodniczka. Kobieca droga do siebie
Wydawnictwo: Agora
Rok wydania: 2026
(UH)
