Antoine de Saint-Exupéry nie napisał bajki dla dzieci. Napisał coś genialnego. Na jego przełomowym tekście dziś możemy uczyć się angielskiego z Edgardem.
W świecie zdominowanym przez algorytmy, liczby i pogoń za efektywnością, postać pilota i Małego Księcia wybrzmiewa dziś mocniej niż kiedykolwiek. Exupéry z chirurgiczną precyzją punktuje nasze dorosłe przywary:
* Król, który chce panować dla samej władzy.
* Próżny, który słyszy tylko pochwały.
* Bankier, który liczy gwiazdy, by posiadać je w kajecie.
To archetypy współczesnego społeczeństwa. Autor przypomina nam, że dorosłość często oznacza utratę zdolności widzenia „słonia wewnątrz węża boa”. Zamiast patrzeć sercem, oceniamy świat przez pryzmat użyteczności.
Filozofia „oswajania”
Najważniejszym rozdziałem tej książki pozostaje dla mnie spotkanie z Lisem. Słowo „oswajanie” to klucz do zrozumienia międzyludzkich więzi. W dobie powierzchownych relacji online, lekcja o odpowiedzialności za to, co się oswoiło, jest bolesna, ale i ożywcza.
Róża Małego Księcia nie jest wyjątkowa dlatego, że jest jedyną różą we wszechświecie – jest wyjątkowa, ponieważ to jej poświęcił swój czas. Exupéry uczy nas, że wartość rzeczy i osób płynie z trudu, jaki wkładamy w ich pielęgnację.
Warsztat: Prostota, która jest szczytem wyrafinowania
Styl Exupéry’ego to literacki minimalizm w najlepszym wydaniu. Krótkie zdania, brak zbędnych przymiotników i autorskie ilustracje tworzą całość, która jest niemal medytacyjna. To rzadka umiejętność: pisać o rzeczach ostatecznych – śmierci, samotności, miłości – językiem tak czystym, że zrozumie go siedmiolatek, a siedemdziesięciolatek zapłacze nad nim ze wzruszenia.
„Mały Książę” to nie jest lektura „do przeczytania”. To lektura „do noszenia w sobie”. To lustro, w którym co kilka lat sprawdzamy, ile zostało w nas z dziecka, a ile z Bankiera.
„Dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu”. Te słowa mogą brzmieć jak frazes, dopóki nie przeczyta się ich w momencie życiowego zakrętu. Wtedy okazują się jedyną prawdą, jaka nam zostaje.
I w tym wszystkim nauka i ćwiczenia
Edgard właśnie tę książkę wybrał do nauki angielskiego. Klasykę nad klasykami. To poziom A2-B1. Mamy tu słowniczek, mamy ćwiczenia. I mamy oryginalne rysunki autora, za co serdecznie dziękuję wydawcy. Lekturę tej pozycji polecam dzieciom, młodzieży, dorosłym. Nawet im, choć „dorośli są bardzo dziwni” (to diagnoza, która się nie starzeje).
Tytuł: The Little Prince
Autor: Antoine de Saint-Exupéry
Ilustracje: Antoine de Saint-Exupéry
Wydawnictwo: Edgard JezykiObce.pl
(KOM)
